Titelverklaring

"Of het klein insectenboek" is eigenlijk de ondertitel. Het slaat op dat het in het boek ook de insectenwereld beschreven wordt. "Erik" slaat terug op de hoofdpersoon.

Samenvatting

Toen Erik 's avonds in zijn bed lag te slapen, voelde hij dat er iets zou gaan gebeuren. Onder zijn hoofdkussen lag een boekje. Het heette: "Solms Beknopte Natuurlijke Historie:" Erik moest daaruit morgen alle insecten leren. Hij keek naar het portret van zijn opa. Naast hem hing het portretvan zijn oma. Zij was helemaal geschilderd, opa niet. Boven Eriks hoofd hing een schilderij met een weiland met een herder met schapen. Heel mooi vond Erik dat alle insecten er zo verfijnd op afgebeeld waren. Maar wat zag hij? De herder zwaaide naar hem en gebood te komen. Erik keek verbaast naar het portret van zijn oma. Ze lachte, en zei dat hij moest gaan. Opeens werd zijn bed groter en groter, ofschoon, dat dacht hij. Maar in werkelijkheid werd Erik zelf kleiner. Erik werd net zo klein als Klein Duimpje. Hij had de Solms natuurgids in zijn achterzak gestopt en stapte de lijst in. Hij zag niets anders dan gras. Hij klom op een hoefblad. Opeens voelde hij dat er iemand achter hem stond. Het was een wesp: "Weet je niet dat je op mijngrondgebied staat?" "Nee meneer weps," antwoordde Erik. "WESP," sprak de wesp. "Neem me niet kwalijk meneer de wesp, ik ben de weg kwijt," stamelde Erik. "O, dan kon je het niet weten, gaat u maar met mij mee, wat is je naam eigenlijk?" "Eh, Erik Pinksterblom." "Ach, meneer Pinksterblom, klimt U opmijn rug, dan vlieg ik U naar mijn huis." Erik klom op de rug van de wesp en ze gingen de lucht in. Erik vond het heerlijk. De wesp wees naar een roze bloem en zei: "Dat is mijn huis." Ze landden op de bloem en de wesp zette zijn angel in de paraplubak en ging Erik voor naar binnen. Binnen zaten vrouw wesp en zeven dochterwespjes te wachten: "Blijf je bij ons eten?" Vroeg vrouw wesp. Ze aten honingkoek en Erik at z'n buikje vol en na het eten besloot mijnheer Vliesvleugel -wantzo heette de wesp - nog even muziek te gaan maken. Erik mocht de grote cello bespelen. Erik zag tot zijn verbazing dat alle violen uit kleine bromvliegen bestonden. De cello was een zeer grote bromvlieg. Er was een snaar gespannen over de buik van de vlieg. De vlieg vroeg Erik eerst een beetje in te spelenwant er was in geen 20 jaar meer...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.