1962 Antwerpen (negende druk).

Samenvatting
Het verhaal gaat over de neger Matsombo die in Kongo woont. Toen de Belgen daar nog de baas waren, was Matsombo directeur van het ziekenhuis in Bumba. Nu Kongo onafhankelijk is geworden, vertrekt hij met gestolen medicijnen naar het dorpje Bosia en begint daar een praktijk. Hij krijgt veel patiënten die hij behandelt met deze medicamenten. De zaken gaan goed en Matsombo leidt een leven in betrekkelijke luxe, totdat er op een dag soldaten komen. Matsombo kent luitenant Boleko van vroeger en Matsombo heeft met hem nooit goed overweg gekund. Boleko eist een kist vol medicijnen voor zijn troepen. Hij dwingt Matsombo die medicijnen gratis te geven. Als de medicijnen zijn ingeladen, plunderen Boleko en zijn mannen het dorp en ze bevelen de dorpsbewoners om de weg die naar Bosia loopt in orde te maken. Vanaf dat moment gaat het niet meer zo goed met Matsombo. Omdat hij de soldaten de medicijnen gratis mee moest geven, kan hij zijn patiënten niet meer verplichten om te betalen. De geschenken, die Matsombo van mensen krijgt die hij geholpen heeft, zijn de enige bron van inkomen. Het gaat echt helemaal fout als Matsombo op een dag een oude neger behandelt aan een rotte kies. De volgende dag blijkt de oude man dood en zijn familie houdt Matsombo hiervoor verantwoordelijk. De zoon van de oude man slaat hem in elkaar en daarna wordt zijn hut, waar alle medicijnen liggen, in brand gestoken. Het verhaal eindigt wanneer Matsombo, vol met builen en schrammen, in een ligstoel ligt voor zijn afgebrande hut met in zijn ogen de lege blik van de eeuwige neger.
Tussen de verschillende gebeurtenissen door denkt Matsombo na over hoe zijn land ervoor staat. Hij vergelijkt de situatie van de tijd dat de blanken er waren met die van nu. Het is nooit veel goeds geweest, want toen de blanken er waren behandelden ze de zwarten als honden. Hij vindt ze echte kolonialisten. Aan de ene kant brachten de Belgen beschaving, aan de andere kant zagen ze zwarten niet als mensen. De missiepaters bijvoorbeeld verboden alle rituelen en dansfeesten, omdat deze heidens zouden zijn. Ook dwongen ze de negerbevolking zich te bekeren tot het Christelijk geloof. Nu de blanken weg zijn, is het niet veel beter. Allerlei producten zijn schaars. Zo heeft Matsombo een auto die niet rijdt, omdat hij niet aan een reservewiel kan komen. Ook wordt zijn voorliefde voor de rebellenleider Lumumba niet onder stoelen of banken gestoken.

Uitgewerkte persoonlijke reactie
Onderwerp:
Het onderwerp is het leven van Grégoire Matsombo als dokter in Bosia, een klein gehucht in het voormalige Belgisch Kongom en hoe deze alles in zijn land ziet vergaan met de nieuwe onafhankelijkheid. Het is zeker een boeiend onderwerp, het geeft vanuit het standpunt van een Kongolees aan hoe er over de nieuwe onafhankelijkheid wordt gedacht en hoe deze wordt ervaren. Het is logischer om bij dit onderwerp te denken dat een inlander van Kongo zich bevrijdt voelt na de onafhankelijkheid, maar het tegendeel bleek echter waar. Toch blijven de negatieve uitingen tegen de Belgen zichtbaar bij de hoofdpersoon. De schrijver gaat erg goed en duidelijk in op de visie van de inlander ten opzichte van de Belgen en de gedachte van onafhankelijkheid, er worden hele hoofdstukken aan deze gedachten gewijd. De visie van de hoofdpersoon wordt duidelijk aan bod gelaten, of dit ook de visie is van de schrijver is te betwijfelen (zie verdieping). Ik ben maar een neger is het eerste boek van Geeraerts over Kongo en geeft de chaotische tijd tijdens de onafhankelijkheids verwikkelingen erg goed aan, beter als enig ander boek hierover.
Gebeurtenissen:
Eigenlijk zijn er twee hele belangrijke gebeurtenissen in het boek. Het eerste is dat het leger de medicijnen van Matsombo afneemt en daarna dat de oude man, met de rotte kies, sterft en dat de familie Matsombo hier verantwoordelijk voor stelt en daarvoor in elkaar geslagen wordt. Toch kan je stellen dat de gebeurtenissen ondergeschikt zijn aan de gedachten van de hoofdpersoon, die veelvuldig aan bod komen. Ik vind dit bevorderlijk voor mijn onderzoek, veel van die gedachten zijn bruikbare passages voor bepaalde onderwerpen. De twee gebeurtenissen die ik aan het begin heb vernoemd zijn op het eerste gezicht erg schokkend. Het leven van Matsombo wordt erg onderuit gehaald. De belangrijkste van die twee gebeurtenissen vind ik toch wel de komst van het leger dat alle medicamenten meeneemt het geeft aan dat niet elke inwoner van Kongo er blij mee is dat het Kongolese leger nog steeds rondwaart. Het boek zet je wel degelijk aan het denken over hoe de Belgen de bewoners van Kongo behandelden in de tijd van het kolonialisme. Ik hoefde niet te worstelen om verder te komen, het las vrij makkelijk. Ook werd alles duidelijk uitgelegd, je hoefde zelf weinig verbanden te leggen.
Personages:
De hoofdpersoon zou men zeker niet als een held classificeren. Ik had soms op sommige momenten het idee dat het een lafaard was, gemeen zelfs. Ten eerste praatte hij erg goed met de Belgen mee, was altijd vrienden van ze geweest, maar intussen vervloekte hij ze en zei dat de negers als honden werden behandeld. Ten tweede zet hij zijn patiënten ontzettend af. Zijn patiënten zijn mensen die straatarm zijn en dan neemt Matsombo, die het over het algemeen best goed heeft, alles af voor bijvoorbeeld een spuitje...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.