Primaire gegevens
Louis Couperus
De Stille Kracht
L.J. Veen B.V.
Ede 1990

Voor het eerst verschenen in 1900.
‘De Stille Kracht’ heeft 206 bladzijden, verdeeld over zeven hoofdstukken. Deze hoofdstukken zijn elk weer verdeeld over vier à vijf stukken, aangeduid met romeinse cijfers.

Titelverklaring
De titel verwijst naar de tegenwerking die de Nederlandse ambtenaren in Nederlands-Indië. Deze kracht is stil, omdat niemand ervoor uitkomt de Nederlanders tegen te werken. Daarom kan er geen schuldige aangewezen worden. Een voorbeeld van deze kracht is het gerommel op het dak van het huis van de resident. De slaven hebben de hele omgeving uitgekamd, maar er is niemand gevonden die de schuldige zou kunnen zijn. Daarom werd het door sommigen toegeschreven aan de magie, een stille kracht.

Motto
Ik heb geen motto kunnen ontdekken.

Achtergronden
Louis Marie Anne Couperus (1863-1923) was de zoon van een Nederlands-Indische bestuursambtenaar. Hij bracht dus een deel van zijn jeugd door in deze kolonie. Tegen de wil van zijn vader in, werd Couperus een schrijver. Hij reisde veel, onder andere naar Frankrijk en Italië, iets wat terugkomt in het boek, net als de Nederlands-Indische achtergrond van Couperus.
Officieel maakte Couperus deel uit van de Tachtigers, hoewel hij buiten de groep rond de ‘Nieuwe Gids’ stond. De Tachtigers was een groepje Amsterdamse schrijvers, die rond 1880 hun debuut maakten. In hun werk kwam veel impressionisme en naturalisme naar voren.
Het eerste boek van Couperus was ‘Eline Veere’. Hiermee werd hij in één klap beroemd. Het boek ging over een vrouw die in haar leven steeds meer naar zelfmoord neigt. Het speelt in de hogere kringen van Den Haag in het Fin de Siècle. Ook het boek ‘De boeken der kleine zielen’ speelt zich in deze kringen af.
‘Van oude mensen, de dingen die voorbijgaan’ speelt zich ook in dit milieu af, maar deze roman is meer een psychologische roman dan een sociale roman over de hele stand. ‘De Stille Kracht’ komt uit 1899/1900 en bestond uit twee delen. Aan de ene kant is het een beetje naturalistisch, met de ondergang van de Nederlandse ambtenaren, aan de andere kant een beetje sprookjesachtig, met de zogenaamde stille kracht.
Louis Couperus wordt gezien als de belangrijkste prozaschrijver van rond de eeuwwisseling.

Samenvatting
Het verhaal speelt zich af in Laboewangi, een district op het Indonesische eiland Java. De personages komen vooral uit de hogere kringen van dit district. Meneer Van Oudijck is hier resident, een belangrijke functie. Van Oudijck heeft een goede band met het Javaanse vorstenhuis en zijn vrouw, de aantrekkelijke Léonie, bedriegt hem met vele mannen, zelfs met haar stiefzoon Theo, zonder dat iemand daar ook maar iets op aanmerkt. Addy is een knappe Indonesische jongen die een grote rol speelt in het verhaal, veel vrouwen zijn namelijk verliefd op hem en hij heeft een verhouding met Doddy, de dochter van Van Oudijck, en later ook met Léonie. Het grootste gedeelte van het boek gaat erover hoe de Nederlanders die in Laboewangi wonen zich houden onder wat men daar “de stille kracht” noemt. Voor de westerlingen is dit een bepaalde druk van het oosten, waar iedereen weer anders mee omgaat. Nadat Van Oudijck een regent, van wie de familie voorheen zeer goed met Van Oudijck optrok, ontslaat, omdat hij zich op een feest zeer onbeschoft heeft gedragen, gebeuren er rare dingen rond het huis van Van Oudijck. Zo wordt Léonie in de badkamer met rode spetters besmet, waarna zij het huis verlaat en naar Batavia vertrekt. Ook doet zij hierna heel afstandelijk tegenover Theo, die haar dan gaat haten. Deze dingen zijn veroorzaakt door de ontslagen regent, die kwaad is om zijn ontslag. Nadat Van Oudijck de regent hiervoor een zware waarschuwing geeft,...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.