Primaire gegevens:

1. De auteur: A.F.Th. van der Heijden
2. Titel van het boek Het leven uit een dag
3. Opdracht Voor Minchen, voor Totó
4. Motto L’enfer, c’est la répétition.
   Dit is opgetekend uit een televisie-interview met Eugène Ionesc; ‘De hel, dat is de herhaling.’ Door het verlopen van de tijd te veranderen laat de schrijver zien dat het leven dat hij beschrijft in zijn roman, eigenlijk ideaal is. De hel is juist de wereld van de herhaling, waar na elke dag, er weer een nieuwe volgt. Dit is herkenbaar als ons dagelijks leven! Ik denk dat de schrijver hiermee probeert aan te geven dat het leven eigenlijk heel saai is door alle herhalingen. We moeten genieten van alle dingen en zoveel mogelijk uit het leven proberen te halen. Zo leef je veel intenser.
5. Opbouw van het boek
   De uitgeverij is Em. Querido’s Uitgeverij B.V. Het boek is van de eerste druk, uit 1988.
   Het boek heeft 199 bladzijden en bestaat uit 9 hoofdstukken; ze hebben allemaal korte titels, en worden niet aangeduid met een cijfer.
   Het lettertype is over het algemeen normaal (niet cursief). Maar vaker, ik neem aan als de schrijver de nadruk wil leggen op een woord, wordt dit wel cursief gedrukt. Ook is de brief die Gini (een van de hoofdpersonen) in de gevangenis naar Benny (hoofdpersoon) schrijft, ook geheel cursief.

Eerste reactie achteraf

Het leven uit een dag vond ik geen geweldig boek. Dat komt eigenlijk niet zozeer door het ideeën erachter, maar door de uitwerking van de schrijver.
Door de tekst op de achterkant van het boek was ik al erg nieuwsgierig gemaakt naar de wereld die Van der Heijden bedacht had. Een wereld, waar een mensenleven maar 1 dag duurt, maar 12 uur! Dit idee vind ik prachtig, het versneld verstrijken van de tijd. Ik vind het erg onrealistisch, maar het was leuk om een wereld voor te stellen die werkelijk zo is. Eerst vond ik het al interessant om te lezen hoe het leven van een dag verloopt. Benny ‘vertrekt’ vervolgens naar de hel, de wereld van de herhaling. Deze wereld wordt heel saai en vervelend voorgesteld, met alle negatieve kenmerken. Terwijl dit eigenlijk de wereld is waar wij op dit moment in leven! Dit geeft aan dat wij het heel normaal vinden dat er na elke dag een nieuwe volgt. Ik denk echt dat we meer zouden moeten genieten van het leven, en bewuster met onze tijd moeten omgaan. Want hij vliegt voorbij.
Dit boek zette me dus wel aan het denken; maar ik vond het geen geweldig boek om te lezen. Daarvoor vond ik het te pervers. Wellicht zijn er mensen die dit interessant of vermakelijk vinden, maar ik vond het niet erg noodzakelijk. Zonder deze informatie had ik het wellicht leuker gevonden. Ook werden situaties vaak erg gedetailleerd beschreven, wat het ook wat minder interessant maakte. Maar het is misschien ook eens goed geweest om een boek te lezen, dat ik minder goed vind.

Samenvatting:

Benny Wult wordt op een vroege ochtend geboren. Terwijl zijn moeder hem de borst geeft haast zijn opa zich samen met zijn vriend Willy naar het strand, om de zon te zien opkomen. Vlak daarna sterven ze.
Benny is in een wereld terechtgekomen waar een leven maar 12 uur duurt, de wereld van de eenmaligheid. Bij alles wat je meemaakt besef je, dat dit de eerste maar ook meteen de laatste keer zal zijn, omdat er geen tijd is om de gebeurtenis te herhalen.
Om half acht in de ochtend brengt Benny’s moeder hem naar school; onderweg wordt ze grijs. Benny komt in een klas vol met kinderen die ’s morgens vroeg geboren zijn. De leraren wisselen elkaar in rap tempo af; Benny leert snel lezen, schrijven en rekenen. Vooral twee lessen blijken erg belangrijk voor Benny te zijn. Ten eerste de les van de biologieleraar die vertelt over het afsterven van de seksuele functies na de eerste ‘paringsdaad.’ Zijn laatste les als scholier krijgt hij van een priester, over de zin van de seksuele eenmaligheid. De priester geeft hun voorlichting over het leven na de dood: ófwel het gelukzalige korte leven in de hemel, of het eeuwige leven in de hel. Het leven in de hemel fascineert veel van Benny’s klasgenoten; volgens de priester speelt het bestaan in de hemel zich als een ondeelbaar moment af, er is geen ‘eerder’ of ‘later’, alleen nu. Het is bijna oneindig kort, maar tegelijkertijd van een ‘oneindige heerlijkheid’. De priester zegt dat “alle goede dingen worden samengebald tot één weldadige gewaarwording van absolute goedheid.Er is geen behoeft aan herhaling.”
Enkele uren later zit Benny, die intussen piloot bij de luchtmacht is, in een kroeg. Behalve Benny zijn er ook een blinde man, een meisje en een barkeeper in het café. De blinde man waarschuwt het meisje...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.