Samenvatting:

Bruiloft aan zee is het verhaal van een Marokkaans huwelijksfeest. Een huwelijk tussen Lamarat Minars oom Mosa en Lamarats zus Rebecca. Op de dag van het huwelijk blijkt dat Mosa er tussenuit is geknepen. Lamarats vader, de bedenker en betaler van de bruiloft, stuurt Lamarat er dan op uit om hem terug te halen. Zijn vader is namelijk vroeger naar Nederland geëmigreerd toen zijn vrouw zwanger was van Lamarat. Hij liet haar overkomen en Lamarat en zijn zus zijn in Nederland opgegroeid. Nu Lamarat ongeveer achttien jaar is wil zijn vader terug naar zijn geboortegrond. Hij huwelijkt zijn dochter uit aan zijn broer Mosa die nog in Marokko woont in ruil voor een door Mosa te bouwen huis in Marokko.

Nu hij dus met zijn hele familie weer terug is is Mosa nergens te bekennen.Lamarat vertrekt in de taxi van de alleswetende taxichauffeur Chalid naar het stadje waar Mosa nog wel eens in het bijzijn van prostituees te vinden was. Lamarat vindt Mosa dronken bij een bordeel. Hij neemt hem weer mee terug en ’s avonds als het huwelijksbezoek allang weer vertrokken is en de ouders en grootouders van Lamarat in de tuin zitten te mokken komen ze aan. Rebecca kan nog steeds niet geloven dat Mosa haar op haar eigen huwelijk heeft laten zitten. Ze sleurt hem mee naar de zee en gooit hem erin. Dan verwondt ze hem op een vervelende plaats, ze snijdt namelijk een belangrijk deel van zijn penis af. De familieleden die op het lawaai zijn afgekomen besluiten hier nooit met anderen over te praten uit angst voor de schande die ze dat zal opleveren. Mosa wordt nooit meer de oude en later sterft hij een ongelukkige dood als Lamarat en zijn familie allang weer terug naar Nederland zijn.

Mening:

Ik heb erg moeten lachen om dit boek. Het zit vol met komische beschrijvingen of grappen naar de lezer toe. Een voorbeeld van zo’n grap richting de lezer is bijvoorbeeld als “Lamarat”(ik vermoed dat er veel autobiografische elementen in dit boek voorkomen) het heeft over het liedje dat hij met zijn klas moest zingen als ze op schoolreisje waren. Voordat hij de tekst van het liedje citeert schrijft hij: “Doet u even mee?” Alsof hij verwacht dat de lezer luid zingend verder zal lezen.

Het boek kent ook tragische kanten. Mosa is eigenlijk een heel tragisch figuur. Hij zoekt zijn liefde bij prosituees terwijl hij een keer tegen Chalid de taxichauffeur vertelde dat hij eigenlijk niets voor meisjes voelt. Hij voelt echter wel wat voor Rebecca die hem totaal verrast met haar westerse gewoonten en uitgerekend haar laat hij dan in de steek op hun huwelijksdag. Het feit dat Rebecca, een meisje dat geboren en getogen is in Nederland, wordt uitgehuwelijkt is ook al zo’n tragische gebeurtenis.

Door middel van flashbacks en wisselende ik-figuren krijg je als lezer een goed beeld van de Marokkaanse cultuur en het feit dat de schrijver al deze gebeurtenissen met...








Nog geen opmerkingen of toevoegingen op dit document geplaatst.
Wil jij een bericht plaatsen dan kan dat door op "post message" te klikken.